به گزارش مفدا، خیلی سخت است که در میان دانشجویان دانشگاه‌های علوم پزشکی به دنبال یک فعال دانشجویی در حوزه طنازی آن هم طنز نشریات دانشجویی باشیم اما این سختی زمانی که با فعالان توانای حوزه طنز در دانشگاه‌های علوم پزشکی آشنا می‌شوی از میان می‌رود و گفت‌وگویی جذاب را رقم می‌زند.

علیرضا اشرفی؛ دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کاشان است و شش سال سابقه مدیرمسؤولی و سردبیری نشریات طنز دانشجویی (ناخنک) را در کارنامه دارد، وی به همراه هیأت تحریریه‌اش دو بار موفق به کسب عناوین برتر کشوری(رتبه دوم در سال ۹۴ و رتبه سوم در سال ۹۷) در حوزه نشریات طنز و چندین بار نامزد کسب عنوان بهترین نثر طنز در جشنواره‌های نشریات و فرهنگی شده است.

وی همچنین چهار دوره نماینده مدیران مسؤول در شورای ناظر بر نشریات دانشگاه علوم پزشکی کاشان بوده و سال گذشته در انتخابات شورای مرکزی ناظر بر نشریات کشور چهارم شده است، علاوه بر دستی که به قلم دارد دستی هم در سیاست داشته و به خوبی از دوران دانشجویی خود در حوزه فعالیت‌های تشکلی بهره می‌برد. متن زیر حاصل گفت‌وگوی مفدا با این فعال دانشجویی است.

وقتی که دیدم جامعه افسرده است و فضا به گونه‌ای نیست که با انتقادات جدی به نتیجه‌ای برسیم، تصمیم گرفتم طنز را امتحان کنم؛ چرا که جامعه هدف گسترده‌تری دارد و می‌تواند تاثیرگذارتر باشد و از طرفی هم دست نویسنده در مطرح کردن بی دردسر مفاهیم بنیادی تر بازتر است.وی در پاسخ به این سؤال که چگونه شد که توانستید در حوزه طنز فعال شوید گفت: وقتی که دیدم جامعه افسرده است و فضا به گونه‌ای نیست که با انتقادات جدی به نتیجه‌ای برسیم، تصمیم گرفتم طنز را امتحان کنم؛ چرا که جامعه هدف گسترده‌تری دارد و می‌تواند تاثیرگذارتر باشد و از طرفی هم دست نویسنده در مطرح کردن بی دردسر مفاهیم بنیادی‌تر بازتر است، طنز سخت است ولی‌ جذابیت خیلی بالایی دارد و در واقع طنز این قدرت را به نویسنده می‌دهد که با آفرینش لبخند جرقه یک تفکر نقادانه را در ذهن مخاطبش به وجود بیاورد و این خیلی برایم ارزشمند و جذاب بود؛ این شد که سعی کردم تیغم را تیز کنم ولی امیدوارم دستم را نبرد.

این فعال نشریات دانشجویی به فعالیت‌های خود در حوزه نشریات طنز اشاره کرد و بیان داشت: حقیقتش این است که همیشه حس خوبی به این گونه سوالات نداشتم تنها می‌توانم بگویم طی شش سال گذشته در حد توانم در حوزه انتشار و مسائل حقوقی نشریات تلاش کرده‌ام. هیچ وقت شناخته شدن برایم جذابیتی نداشت چون فکر می‌کنم ناشناخته بودن در زمانه‌ای که همه به دنبال اسم و رسم‌های پوچ مجازی هستند یک امتیاز محسوب می‌شود ولی اگر بخواهم راستش را بگویم من را بیشتر در دانشگاه با یک سویشرت قرمز می‌شناسند!

اشرفی در خصوص مطالب طنز انتقادی و ورود طنز در سیاست ابراز داشت: طنزهایی که  کار کردم بیشتر نقدی در مورد شرایط جامعه بوده و معمولا طنزهای تلخی از آب در می‌آیند ولی سعی کردم مفاهیم و وقایع و طرز فکرهای معمول را به چالش بکشم معمولا از زبان اول شخص یا دانای کل می‌نویسم و تجربه‌ای را که برای شخصیت‌های اصلی رخ داده است در فضای بین واقعیت و تخیل ترسیم می‌کنم؛ مجموعه «مصاحبه‌های طنز»، مجموعه داستانک‌های طنز «قصه‌های من و بابام» از جمله این‌ها هستند…البته چند وقتی هست که خودم را بیشتر درگیر تجربه‌های جدیدی کرده‌ام و طنز تا حد زیادی از زندگیم رخت بر بسته است.

امیدوارم سرویس طنز مفدا بتواند آن چه رسالت واقعی‌اش است انجام بدهد و از خنثی بودن دوری کند چون به هرحال مفدا هم مثل بقیه رسانه‌ها محدودیت‌های خاص خودش را دارد ولی بسیار مهم است که دانشجویان فعال در این سرویس از اصول اخلاقی خودشان کوتاه نیایند و حرفهایشان را به راحتی بیان کنند.وی در خصوص سرویس طنز مفدا بیان داشت: امیدوارم سرویس طنز مفدا بتواند آن چه رسالت واقعی‌اش است انجام بدهد و از خنثی بودن دوری کند چون به هرحال مفدا هم مثل بقیه رسانه‌ها محدودیت‌های خاص خودش را دارد ولی بسیار مهم است که دانشجویان فعال در این سرویس از اصول اخلاقی خودشان کوتاه نیایند و حرفهایشان را به راحتی بیان کنند.

این فعال حوزه نشریات دانشجویی در پاسخ به این سؤال که آیا در فضای کاری خود فردی شوخ طبع هستید یا خیر اظهار داشت: من کارورز پزشکی هستم و با بیماران شوخ طبعی می‌کنم و اگر آنها هم شوخ باشند که شوخی شوخی جدی می‌شود و درمان می‌شوند اما اگر شوخ نباشند فکر کنم به مشکل بخوریم!. وقتی بیماری یا همراهانش شوخ طبعی و لبخند را می‌بینند راحت تر اعتماد می‌کنند تا پروسه درمان انجام شود، خیلی وقت‌ها همین فضای شوخی و طنز فضا را برای خود ما هم قابل تحمل تر کرده و خستگی‌ها را از بین می‌برد.

اشرفی در پایان در خصوص اهمیت فعالیت‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها، گفت: داشتن فعالیت دانشجویی در تشکل‌ها، کانون‌ها، انجمن‌ها و نشریات می‌تواند خلاقیت پنهان در دانشجو را رشد دهد و این بسیار دارای اهمیت است. امیدوارم در حوزه نشریات دانشگاهی نیز فضای آزادانه بیان حقایق و انتقاد ایجاد شود تا در این فضا رشد کنیم زیرا تا انتقادی وجود نداشته باشد عیبی آشکار نخواهد شد و مشکلی نیز رفع نمی‌گردد.